این شعر زیبا از بودلر تقدیم احساس ناب شما عزیزان

غروب خورشید

چه زيباست آفتاب

وقتي ترد و نازك ، بيدار مي شود

هم آن گاه ، كه انفجار سلامش بر ما مي پاشد.

خوشبخت آن كسي كه عاشقانه

غروبش را به سلامي انجامد

چون شكوه يك رؤيا،

به ياد مي آيَدَم از گُل، از چشمه و از شيار خاك

كه از هوش مي رفتند

چون قلبي هراسان

در پرتو نگاه هاي گرم آفتاب

اكنون بشتابيم تا افق

دير است بشتابيم.

تا مگر رگة نوري در رُباييم

آه ، چه عبث ، خورشيدي را اسيرم

كه از من مي گريزد.

و باز شب ناپايا

سياه و نحس ،

سَرد و مرطوب

حكومت مي گسترد

اينك،

اين بوي قبرستان

و اين گام هاي لرزان من

بر ساحل باتلاقي

كه حلزون هاي سرد

و وزغ هاي ناپيدايش

لِه مي شوند .